Vors Armand LXXVII

Klabbang! Paaf! Boem!

Mèt e paar sleeg gebäörde ‘t! Kemielke sjrók wakker oet ziene winterslaop, in zie krubke, wie heer al dat leve hoort. Heer spróng op, en wörmde ziech in zie Keemeleerskestuumke, en mós nog good oetloere, want zien puutsjes gónge evels nog evekes in de knoup. Lang naodinke kós heer neet, want boete woort oerverdouvend getoet, es-of ’t file waor op d’n A2-tunnel riechting e keerskonzèr vaan André Rieu!

Kemielke had gei flaw benöl vaan boe heer waor, en loerde door ‘t steine vinster, nao boete, nao ’t kloppend hart vaan Mestreech, wat veer bij us, aon de gooje kant vaan de Maos, zoe leefdevol “Wiek” neume. Oonder häöm stroumde de Maos en door de vinster zaog heer de mèt snie euverdèkde straote vaan Wiek. Wie heer good en wel loerde, zaog heer tot heer ziech hoeg bove, in ’t Waterpeurtsje bevoont, en tot de sleeg en ’t getoets niks aanders waore daan de passerende bote, vaan de Watersportvereineging, Rederij Stiphout, de kaw trotserende toeriste en vreuge vèssers. Heer zat zie Keemeleersmötske op, en loerde geazjiteerd op zien pas gerippereerde zjelozjie. Boe is die illuuster Kanselarijraod noe, es e zjubileisezoen veur de deur steit? De zeuktoch nao dee mins dee Vastelaovendsvereiniging de Keemeleers zouw mage veurgoon in dee magnefieke Keemelriekse Vastelaovend, moot jummers noe goon beginne! Heer froonsde zien ougsbrouwe en sjravelde umliech, um de vors vaan jannewarie 2026 te trotsere.

Dao, aon de waterkant, mèt de odeur vaan de Maos in zien neusgater, besefde heer tot heer de Vastelaovend al bekans kós ruke. Heer goejde zien bölte in de loch, de kop in de wind, neuriede nog eve e wijske oet d’n tied vaan ’t orkes vaan Jean VIII, en góng mèt e hart wie e broed, en mèt belump aon de geng!

Lang hoofde heer neet te wachte. Dee mèt ’t hunneke koum in volle vaart aongeloupe, gevolg door ’t awwe bieske, en waor wie gewuunlek èlf menute te laat, dus zjus op tied; dao kint me de zjelozie op geliek zètte. Zien ouge vlamde vol zjubileivuur; heer had zin drin. ’t Evermenneke kaom op ziene renfiets ouch al aongedemarreerd, en vloog bij ’t hekske neve ’t Waterpeurtsje nog zjus neet oet de boch. Heer parkeerde ziene fiets pontificaol detegeneuver. ‘Es miech de gemeinte dat fietske noe mer neet kump hole,’ dag heer bij zien eige, meh heer wouw neet goon entzele, want heer zaog ouch ’t bördsje mèt ‘Dus niet brommen”. De Zekere sloop oonzeker op de klaanke vaan ‘ne dinkbeeldege drumband diechterbij, en wie heer Kemielke dao zaog stoon aon de waterkant voolt heer ziech wie ‘ne vès in ’t water. En ’t Kemediejentsje koum ’t hotèl oetgeloupe, en waonde ziech ‘ne bieljonair en richard, en loerde mèt ‘t zand nog in de ouge versuf nao ’t tafferiel veur ‘m. En allemaol besefde ze, noe mós ’t goon gebäöre, de zeuktoch nao dee groete mins dee Vastelaovendsvereineging de Keemeleers veur zouw mage goon mèt de Vastelaovend. Stèl stoon is jummers niks gedoon.
 

In eine kier begós ’t hunneke aon ’t tuiwke te trèkke, riechting de Hoeg Brögk en de Centre Céramique. Dee mèt ’t hunneke wouw ziech zjus ’n tas thee pakke bij de Coffeelovers, en duide ’t käördsje in de han vaan Kemielke. ‘Gaot mer veurop,’ zag heer, iech volg wel, en eventueel pak iech miech de bös. Es iech noe gewoen ’n halte veur de deur zouw höbbe gehad, had iech dat metein kinne doen.” ’t Evermenneke kraog nog ruizing mèt ‘ne verdwaolde Vastelaovendsvierder dee Kemielke de weeg blokkeerde en leet eve zien mies geleefde woere gelaot zien, zeker wie dee Sjeng ouch nog begós te zinge: “Wie kumps diech aon die vrattel op d’n neus?”. De Zekere kroop in zien sjölp wie heer op de Sphinxlunèt wel oto’s zaog rije; in de binnestad vaan Wiek zien die jummers neet mie te zien. ’t Kemediejentsje besjouwde op aofstand wat dao de revue passeerde en dach bij zien eige: “Aanders nog get?” Kemielke kreeg de zenewees en bubbelesenes, en vroog ziech aof boe ze noe weer naotouw zouwe goon, meh kraog e brökske in de keel wie heer op ’t Sterreplein zaog tot 48 steerkes aon ’t blauw-zèlver firmamint drejde en foonkelde. En ze rende, en rende mer door, langs de Maos, tot ze zelfs ’t Water van de Pietersplas al kóste ruke.

Rennentere, springentere góng ze door. Zouw heer daan oet Heugem koume dit jaor? In Heugem rende ze evels steeds heller. Op de awwe Maosstraot, veur de Klaekeburg, spróng dee mèt ’t hunneke oet de bös en rende mèt. Op de Oeslingerbaon sprintde ’t Evermenneke zoe gaw tot zelfs Femke Bol ‘m neet had kinne bijhawwe, ouch neet es zie zjus ‘ne nuie bolide zouw höbbe gekoch. Bij de rotonde vaan de Eyldergaard woort de Zekere zoe zeker, tot heer dao èlf rundsjes drejde. En ’t Kemedientsje zaog ’t Prinselek Pelies vaan Groet-Mestreech wied eweg al ligke en dach: “Dit is wel ’n hiel sjieke buurt hei.” ’t Bieske rende oonderwijl oonvermeujbaar de Veldstraot in.

Dao, in ’t hart vaan Hier, oonder ’t helleg oug vaan Jeanne d’Arc en kapel Opveld regende ’t confetti, kloonk de vastelaovendsmeziek al door de ganse straot. En bij dat eine hoes, boe de serpentines en ballonne door de vinsters en nui kozijne vloge, zwejde ’n deur ope, en dao stoont ‘ne mins te sjaterlache vaan oer tot oer.  Kemielke, mèt e lachend Vastelaovendssnuutske, zaog tot ’t good waor, en tot de Vastelaovend in Wiek dit jaor neet breid meh veural laank zouw goon weure. En wie de Kanselarijraod häöm die ein wiechtege vraog stèlde, sjriewde heer, keekde heer, bölderde heer 77 x jao.

Euver Keemelstad zal in 2026 regere, VORS ARMAND 77e!

​